7.11.13

Florence Nightingale

Florence Nightingale ( Florencia  1820,  Londres  1910) foi unha enfermeira, escritora e estatística británica, considerada unha das pioneiras da enfermería moderna.  
Destacou desde moi nova no campo das matemáticas e aplicou os seus coñecementos de estatística á epidemioloxía e a estatística sanitaria. Foi unha innovadora na recoleción, tabulación, interpretación e presentación gráfica das estatísticas descripitvas. Mostrou como a estatística proporciona un marco de organización para controlar e aprender, e pode levar a mellorar as prácticas quirúrxicas e médicas.
Como enfermeira na guerra de Crimea pudo comprobar que falecían dez veces máis soldados de enfermidades coma o tifus, cólera e disentería que polas feridas no campo de batalla. As súas observacións as representaba utlizando, entre outros, os gráficos circulares.
En 1859 foi elexida coma a primeira muller membro da Royal Statistical Society e máis tarde sería elexida membro honorario da America Statistical Association.

Fontes:
http://es.wikipedia.org/wiki/Florence_Nightingale
http://www.agnesscott.edu/lriddle/women/alpha.htm
http://www.victorianweb.org/history/crimea/florrie.html
http://www.cientec.or.cr/
http://www.biografiasyvidas.com/
Manuel Fernández Veiga, e Adrián Novo Luis, 4º de ESO

6.11.13

John Graunt


A realización dos primeiros estudos demográficos non se concretou ata a segunda metade do século XVII. Os traballos máis importantes durante este período foron realizados en Europa e entre eles destaca o estudo
do inglés John Graunt, quen analizando os rexistros parroquiais de bautismo e de defuncións cuantificou diversos fenómenos demográficos, como a natalidade ou a mortalidade, asi como o tamaño da poboación de Londres e o número de mulleres de idade fértil.
John Graunt naceu en Londres o 24 de abril de 1620 e morreu na mesma cidadeo 18 de abril de 1674 de ictericia onde se atopa soterrado na igrexa de St. Dunstan. É considerado como o primeiro demógrafo, o fundador da bioestadística e precursor da epidemioloxía (ciencia que estuda a distribución, desenrolo e control das diferentes enfermidades). Foi mercero e comerciante de texidos, axeno ao mundo científico,nainda que puido acceder aos boletins de mortalidade de Londres, nos que basou as suas investigacións demográficas e estadísticas realizando un traballo a partir das táboas de mortalidade.
Desenvolveu os primeiros censos estadísticos co seu discípulo William Petty. Os métodos que empregaron serviron máis tarde de marco para a demografía moderna. En 1662 John Graunt escribiu o libro titulado “Natural and Political Observations made upon the Bills of Mortality” do que os “Bills of Morality” foron a materia prima para as investigacións de Graunt nas que portaban datos semanais cada martes sobre as mortes rexistradas nas parroquias de Londres.
Aparte das taxas de mortalidade, intentaba crear un sistema que avisaba da aparición e a propagación da peste bubónica. Nel deuse a primeira estadística da poboación en Londres. O traballo impresionou tanto a Carlos III que propuxo a Graunt como socio fundador da recientemente creada “Royal Society”. A obra acadou varias edicións e Graunt nunca foi consciente da importancia que tivo.

Fontes e referencias:
● http://www.buscabiografias.com/bios/
● http://100ciaquimica.net/
● Gacetilla matemática
●http://blogs.unir.net/
● Enciclopedia Planeta
Ana Saldaña de la Barrera, 4º de ESO

8.10.13

Sophie Germain


Nacida en París el 1 de abril de 1876, sus padres se opusieron a que estudiara matemáticas hasta que no tuvieron opción y lo aceptaron.

Germain no podía ir a la escuela porque no aceptaban mujeres; pero se las arreglaba para recibir apuntes de los profesores. A ella le atrajo el análisis de Lagrange y bajo un nombre ficticio (Le Blanc)  le escribió una composición. A éste le impresionó tanto, que averiguó quien era y fue a su casa a decirle cuán impresionado estaba. Esto le sirvió a Germain para tener el coraje de seguir estudiando matemáticas.
Germain se volcó en tratar de resolver el Último Teorema de Fermat: “no existen números enteros que cumplan que xn+yn=zn si n es mayor que dos”. Para n=2 sí que los hay, todos los lados de los triángulos rectángulos lo cumplen (teorema de Pitágoras). Sophie se sumergió en la demostración durante muchos años. Cuando intuyó que había hecho un gran avance, no tenía a nadie con quien poner en claro sus ideas y, con sólo 20 años, decidió escribir al más grande de la época en Teoría de Números: Gauss. Los escritos de Germain, con el seudónimo de Le Blanc, le impresionaron: buscaba soluciones generales, no para potencias concretas. En su carta a Gauss trataba sobre toda una colección de potencias: los primos de Germain. Un número es primo si sólo puede dividirse de forma exacta entre sí mismo y la unidad. Un primo es de Germain si el siguiente de su doble también es primo.
Gauss se interesó tanto en sus observaciones, que mantuvieron correspondencia por varios años. En 1807, Gauss se enteró del verdadero nombre de Germain
Germain trabajó en el problema de la ley matemática de vibraciones de superficies elásticas. En 1811 sometió un trabajo al respecto a la Academia Francesa de las Ciencias (anónimamente); pero fue criticada por la falta de precisión al pasar de una línea a una superficie. En 1813 sometió otro trabajo del mismo tema y en 1816 ganó el primer lugar situándola entre los mejores matemáticos. Esto hizo que la aceptaran entre los círculos de matemáticos. Continuó escribiendo sobre distintos problemas matemáticos y continuó intercambiando correspondencia con Gauss, este pidió a la Universidad de Göttingen que le dieran el grado de doctora; pero el 26 de junio de 1831 murió, antes de poder recibir el grado.

Fuentes y referencias:
http://es.wikipedia.org/wiki/Sophie_Germain                                                                                                

Lucía Fernández Vilela.  4º E.S.O.

16.9.13

Premios Ig Nobel 2013

Esta parodia dos premios Nobel da Academia Sueca son entregados pola revista de humor científico "Annals of Improbable Research". Este ano os premios foron  acadados por experimentos e investigacións tan chamativas como demostrar que os borrachos vense máis guapos, comprobar que ratos trasplantados de corazón viven máis se escoitan ópera de Verdi e Mozart ou  o estudo da enzima que fai que as cebolas nos fagan chorar. Os premios entréganse nunha ceremonia que se celebra na Universidade de Harvard  (Massachusett, EEUU)  e fan entrega deles verdadeiros premios Nobel.
Os gañadores das dez categorías deben cumprir o principal requisito que é facer rir, así como facer pensar e fomentar a investigación e o interés pola ciencia. 
Para saber máis pincha aquí